Zaterdag 29 mei 2010 – Van thuis naar Calais: 509 km

Vandaag beginnen we aan onze reis naar Groot-Brittannië en Ierland. Eindelijk is het zo ver!

Om 8:15 gaan we op pad en het zonnetje schijnt. Dat begint goed. In de buurt van Eindhoven komen we voor het stoplicht Herman tegen, Alex’ vroegere buurman. Na wat geschreeuw over en weer en een bemoedigende klap op onze schouder, gaan we vlot verder. Snelwegen proberen we zo veel mogelijk te vermijden en we rijden met een omweg naar Calais. Een mooie opwarmer.

Rond de klok van 11:00 pauzeren we ergens langs de snelweg in de buurt van Namur. Het is bijna onmogelijk hier de snelwegen te omzeilen. Eroverheen is dan vaak de beste optie, dan ben je dat stuk tenminste snel voorbij. De krentenbollen smaken goed en de benen worden flink gestrekt. De echte Belgische friet stellen we nog even uit, maar voordat we het weten zitten we al in Frankrijk en is er geen frietkot meer te ontdekken. En dan begint het ook nog eens goed te regenen. Het is inmiddels 15:00.

We besluiten te schuilen, ook al zijn we nog maar een kilometer of 40 verwijderd van Calais. De warme chocomelk en de boterhammen met ham die we bestellen in de plaatselijke kroeg gaan er goed in.
Een beetje opgewarmd gaan we verder op weg naar Calais en op jacht naar een benzinepomp. Dat blijkt nog lastiger dan we dachten. Zeker aangezien de kaart op Alex’ navigatie niet helemaal up to date meer is….

Uiteindelijk belanden we na 509 kilometer en rond de klok van 18:00 dan toch bij het Cottage hotel in Calais. Afladen, jassen droogfohnen en 's avonds in het hotel een lasagne met friet en cola. Mmmm...

Zondag 30 mei 2010 – Van Calais naar Brighton: 167 km

 

Om 6:00 gaat de wekker.
Te laat komen willen we niet, dus op tijd op pad. Uiteindelijk zijn we om 7:55 bij de boot, waar we dan nog een klein uur staan te blauwbekken voordat we de boot op mogen. Maar we staan wel lekker vooraan! De boot vertrekt gelukkig lekker op tijd en een heel kort verblijf op het dek, zoeken we snel de warmte van binnen op.

Na 1,5 uur (en een uurtje winst door het tijdsverschil) mogen we als één van de laatste de boot af. LINKS! Het is effe gek, maar het went snel.
We zien snel een mooi plekje met in de verte de typische krijtrotsen. Via een hele steile tunnel (met stoplichten want hij is eenbaans) komen we op de parkeerplaats. Rondkijken, foto’s maken, een toilet opzoeken, de vakantie is nu ECHT begonnen!

Nu gaan we op zoek naar een pinautomaat, want tja, de euro die hebben ze hier niet. In Folkstone vinden we een bank. Ook hier genieten we even van het uitzicht en halen iets te snacken (flapjacks!) voor onderweg. Alles wordt veilig in het koffertje opgeborgen en we vervolgen onze weg langs de kust. De wegen zijn hier kronkeliger dan we hadden verwacht en ook het hoogteverschil is verrassend. Uiteindelijk komen we uit in Baxhill-on-Sea. We zetten de motoren op slot en lopen een beetje rond. Het weer is mooi, het is zaterdag, dus er lopen behoorlijk wat mensen rond. Alex verheugt zich al maanden op Engeland’s befaamde fish & chips, dus we gaan op zoek. Bij Millie Bertha’s op het raam staat: Best in town, nr. 95 of the country. Dat klinkt goed. Het smaakt ook heerlijk! Lekker vers, lekker veel en vet. Wij kunnen er weer even tegen. We relaxen nog wat op het strand (zo ver dat kan in motorpak en op kiezels) voordat we om 15:30 verder tuffen.

In Brighton vinden we uiteindelijk na kort zoekwerk onze eerste B&B voor 60 pond. Het is inmiddels 17:30. Een kamer beneden met toilet op de gang en een badkamer boven. Na het afladen van de motor gaan we lekker douchen. We zitten aan het eind van Brighton, dus te voet naar het centrum zit er niet in. Gelukkig is het strand wel om de hoek. Veel trek hebben we niet na de grote lunch, dus kopen we bij de benzinepomp sandwiches die we opeten in het park. Een park met een grote vijver waar mensen met grote radiografisch bestuurbare boten rondscheuren. Na ons diner lopen we naar het strand en genieten we van de zonsondergang voordat we lekker ons bedje induiken.

 
Maandag 31 mei 2010 – Van Brighton naar Lyme Regis: 247 km

Na ons eerste Engels ontbijt (en er gaan er nog een hoop volgen...!) gaan we om 8:30 met mooi weer op pad. Hoewel we de snelwegen liever vermijden, moeten we zo veel dorpen door waardoor we niets opschieten. Bovendien worden Alex en Truus (de Garmin) helemaal gestoord van alle rotondes (lees: stippen op de weg). In Worthing wordt Truus dan ook zo geprogrammeerd om z.s.m. Southampton en Bournmouth te passeren om Dorchester te bereiken. Onderweg duiken we even van de snelweg af om een tankstation te zoeken. .

Het is vandaag druk op de weg (en bij het tankstation) vanwege een Bank Holiday (dat horen we later). Bij het tankstation  is een hele grote supermarkt, Tesco, waar we even naar binnen duiken voor een toilet, snoep en Get Well kaart voor Alex’ vader die afgelopen zaterdag een ongelukje heeft gehad met de motor. Na nog een paar rotondes op de hoofd/snelwegen (en een tractor!) rijden we fout en eindigen we op de parkeerplaats van een andere grote supermarkt, Sainsbury. Effe rust.

Uiteindelijk komen we rond 13:30 dan toch aan in Dorchester. Hier rusten we uit in hotel Victoria, een typisch Engelse pub/hotel. We twijfelen nog even om hier een kamer te boeken, maar het is nog vroeg en er staan nog niet voldoende kilometers op de teller vandaag. Nu pakken we wat kleinere weggetjes en soms zijn ze zo klein dat het zelfs lijkt alsof we bij de boer het erf op rijden.

Uiteindelijk vinden we een B&B (70 pond) met een garden room (en dus eigen badkamer op de kamer) in Lyme Regis. Een pittoresk stadje. Onze kamer heeft een gezamenlijke tuin met een prachtig uitzicht over de zee. Vanaf de rand van de tuin kijken we van metershoge kliffen omlaag. We verwennen onszelf met een lekkere cup of tea, terwijl we aan de tuintafel kaartjes schrijven en het dagboek up to date houden. We luieren in de tuin tot 17:30. Dan lekker douchen en het stadje verkennen. Het is gezellig en klein. In de pub eten we goed voor weinig geld (chicken curry voor Alex en gepaneerde scampi’s en friet voor Cindy). En uiteraard een lekkere pint erbij. Het is bijna donker als we over het kerkhof teruglopen naar de B&B….

 
Dinsdag 1 juni 2010 – Van Lyme Regis naar Penryn: 240 km

Als om 7:30 de wekker gaat, regent het pijpenstelen! We pakken de spullen, maar binden ze nog niet op de motor. Eerst ontbijten. We treuzelen tot een uur of 10, maar dan moeten we er toch echt aan geloven. Regenpakken aan, motor pakken en op pad. Het zicht is slecht en het is mistig. We pakken de iets grotere wegen. In het begin van de middag wordt het langzaamaan droog. We zijn dan aangekomen in Dartmoore NP. Overal loslopende schapen en wildroosters. Om 14:00 zijn we in Liskeard. We drogen op in een pub en bestellen een baked potatoe. Dat doet goed.

Nadat we zijn opgedroogd gaan we op zoek naar een postkantoor voor postzegels en internet. Dat laatste vinden we in de locale bieb. We proberen online de boot naar Ierland te boeken voor aanstaande zaterdag. Dat mislukt helaas. Wel lukt het ons om het thuisfront op de hoogte te brengen via de waarbenjij.nu site. Na een drankje in een cafeetje gaan we weer op pad. Het is dan 16:00. Het is een leuke weg, veel bochten en hier en daar wat hoogteverschil. Overal zien we slaapplaatsen langs de weg en om 17:00 besluiten we iets te gaan zoeken.

Alles vol!! We bellen bij talloze adressen aan en gaan zelfs telefonisch aan de slag. Uiteindelijk vinden we om 19:00 en voor 64 pond een B&B aan een rotonde (maar met motorparkeerplaatsen!) in Penryn. Eigenlijk zijn er nog maar 2 eenpersoonskamers vrij, maar in 1 staat een kinderbed (gewoon 2 meter lang, maar dan lager). Na wat overleg mag Cindy daar slapen. We pakken snel af en gaan daarna met Alex’ motor naar Falmouth voor een pizza. Een leuk stadje met een mooie haven. Helaas hebben we geen fototoestel bij. Om 21:30 zijn we terug. Douchen, tv, snoepen en naar bed.

 
Woensdag 2 juni 2010 – Van Penryn naar Kilkhampton (via Land’s End): 214 km

Om 7:00 gaat de wekker. Eerst bellen met de ferry voor de overtocht. Na een goed cooked ontbijtje gaan we op pad. Het weer is vandaag helemaal super. Al gauw stoppen we op een mooie plek, St. Michael's Mount, een getijdeneiland voor de kust.
Verder gereden via mooie wegen naar Land’s End, het meest zuidwestelijke puntje.
Het was druk, maar niet te druk. De motor geparkeerd en de jas en helm vastgebonden op de motor. We hebben een uur lopen genieten van dit mysterieuze plekje. Mooi, mistig, mysterieus, ondanks dat het ruim boven de 20 graden was en de zon flink brandde. Mooie vuurtoren ook....

Rond het middaguur zijn we verder gereden over kleine bochtige weggetjes, waar we meestal maar een km op 30-40 konden rijden. Supermooi! Rest van de dag mooie, kleine wegen gecombineerd met grotere (ook soms mooie wegen). We zijn langs kleine dorpjes gekomen, waar we niet zijn gestopt. Ineen zaten we inde bebouwde kom van St. Ives. We moesten een beetje zoeken naar de juiste weg en ineens een hele steile weg naar boven met een magisch uitzicht over het strand en de daken van St. Ives. Helaas geen mogelijkheid om te stoppen voor een foto.

Na een tankbeurt verder gereden en ineens zaten we weer op een vierbaansweg. Gestopt bij de Mac voor een burger en een ijsje en vervolgens verder over kleinere en mooie weg (Atlantic Highway). Uiteindelijk een kamer gevonden in The London Inn in Kilkhampton. Geen ensuite, maar we zijn de enige gasten. De meter stond toen op +/- 1450km in totaal. Kerkhof gefotografeerd, kaarten gepost, boodschappen gedaan en lekker gegeten in pub van de Inn met natuurlijk een drank(je) erbij.

 
Donderdag 3 juni 2010 – Van Kilkhampton naar Abergavenny: 270 km

Om 8:00 ontbijt en om 9:00 op de motor. We vervolgen onze weg over de Atlantic Highway, een mooie bochtige weg die toch lekker opschiet. Dan moet Cindy plassen en gaan we op zoek naar een geschikt plekje. We komen uiteindelijk uit in een stad met een grote veemarkt. Het plassen lukt, maar terug de route vinden, lukt minder. We verdwalen een beetje, maar komen daardoor weer op de mooiste plekken.

Uiteindelijk zijn we na 45 minuten we terug op de route. De Highway gaat over in een echte snelweg en die blijven ook volgen om Bristol vlot te kunnen passeren. Net na Bristol is een hele grote nieuwe tolbrug (Truus denkt dat we midden in het water rijden). Gelukkig is het gratis voor motorrijders. Truus, de GPS wordt uiteindelijk ingesteld op Monmouth. Als we echter even later stoppen op een parkeerplaats (met eetkar) voor een colaatje worden we geadviseerd naar Abergavenny te rijden, aangezien er een mooi kasteel schijnt te zijn.

Dat doen we en in Abergavenny vinden we al snel een kamer in het Swann Hotel (55 pond). Hoezo vergane glorie?

We laden de motors af en nemen een douche. Dan lopen we naar het kasteel. Erg mooi! We nemen lekker de tijd en hangen een beetje rond. Na het kasteel gaan we het dorp in voor kaartjes, pennen en een ijsje. Het weer is heerlijk, dus we gaan op zoek naar een terras. De locale pub heeft een paar bankjes buiten gezet, dus dat is ideaal. Alex bestelt een Foster en Cindy vraagt voor een lekkere cider, dat wordt uiteindelijk de huis gebrouwen black rat. Die smaak goed! Ondertussen schrijven we de kaartjes en dromen we over de rest van deze reis. ‘s Avonds eten we buiten bij een Italiaan. Hmmmm.... lekker zo’n vakantie.


Vrijdag 4 juni 2010 – Van Abergavenny naar Cardigan: 151 km


Vandaag hebben we maar een kleine route voor de boeg, aangezien we morgen met de boot naar Ierland gaan. We besluiten lekker binnendoor te rijden. De kaart vertoont hier en daar lekker hoogteverschil en is groen gemarkeerd (= mooi!). We stoppen regelmatig voor een mooie foto en om van het uitzicht te genieten.

De tocht blijkt uiteindelijk 151 km te zijn. En hij is mooi. Veel bochten, mooie wegen en natuur. Wel moeten we even zoeken naar een tankstation (Truus is niet altijd even up to date), maar dat is dan ook het enige. Onderweg scoren we salade en sandwiches die we bij hetzelfde tankstation opeten. Na wat geklets met een vrachtwagenchauffeur komen we aan in Cardigan. Na een rondje te hebben gereden vinden we een kamer in een modern hotel annex nachtclub (dat belooft wat vanavond). De motor kunnen we achterom zetten, tussen de rommel van de nachtclub.

We zijn op tijd, dus bezoeken we later in de middag de bieb (gratis) en een oude kerk met een even oud kerkhof. Veel kerken hebben hier stompe torens zoals die van kastelen. En de sfeer op de kerkhoven is apart en mysterieus.....

De gekochte spulletjes brengen we naar het hotel en we halen een trui op. Dan kopen we een maaltje bij elkaar in de supermarkt, die we romantisch op een bankje op de parkeerplaats aan het water opsmikkelen.

Zaterdag 5 juni 2010 – Van Cardigan naar Rosslare Harbour (in Ierland!): 55 km

Vandaag dus naar Ierland. De boot vertrekt net na het middaguur vanaf Fishguard, een kleine 50 km van Cardigan vandaan. Tussen Cardigan en Fishguard in ligt de Pentre Ifan Burial Chamber, 5500 jaar oud. We hebben het ergens gelezen in een lokaal boekje. De weg ernaartoe is echter lastig te vinden. Het voordeel is wel dat er geen bussen, zelfs helemaal geen enkele toerist te vinden is. De weg ernaartoe is smal, klein en heuvelachtig. Precies goed dus. En de Burial Chamber zelf is prachtig.

Daarna door naar Fishguard. We rijden 2 rondjes voordat we een plekje vinden om de motoren te parkeren. We hebben nog even wat tijd te doden en Fishguard lijkt een gezellig stadje. We vinden een cafeetje met cappuccino en cake. Een ideaal plekje om de tijd te doden. Na een uurtje of zo vertrekken we richting de haven. Deze keer zijn we niet de enige motoren en voordat we het weten mogen we er al op. Op de boot zelf duurt het echter nog een uur voordat we gaan varen.

Deze tocht duurt iets langer dan de vorige, maar dat geeft niet. We zoeken een mooi plekje op en valt genoeg te zien (mensen kijken blijft leuk, waar je ook bent). Ongeveer 4 uur later zijn we in Ierland. Links rijden moeten we nog steeds, maar ineens kunnen we wel weer aan de euro en de kilometers.

De B&B hadden we in Cardigan (de bieb!) al geboekt. Het ligt net van de hoofdweg af en kunnen het in eerste instantie niet vinden. Maar Ashley Lodge is erg mooi, zeer schoon en anders dan we tot nu gewend waren (incl. een actieve Jack Russell). Op het kruispunt met de hoofdweg ligt een friettent, waar we heerlijke (echt heel lekker!) kleffe fruit bestellen. In eerste instantie wordt die door iemand ingepikt, maar daardoor smaakt ie des te lekkerder.Na het frietje vallen we al snel op bed in slaap. Om 03:00 begint het te regenen.....




Powered by Alex en Cindy