Zondag 12 juni 2011 - Huis - Stadtbredimus: 354,8 km
Vandaag begint om 9:00 onze trip naar Oostenrijk. De route is zorgvuldig gepland en omdat het vandaag 1e Pinksterdag is, leek het ons wijs een hotel te reserveren voor vanavond. Dat hebben gisteren dn ook gedaan. In Stadtbredimus wel te verstaan. Een plaatsje aan de Moesel in Luxemburg. Het eerste stuk is bekend terrein. Vanaf Weert worden door omleidingen gedwongen van de route af te wijken. In Maastricht vinden we de route weer terug. We nemen weinig pauzes, maar om 12:30 is het tijd voor een colaatje op een terras in een waals dorpje. Stiekem hebben we al zin in een belgisch frietje, maar we zijn frietkotten zat, dus dat komt wel. Niet dus! Op het moment dat we echt zin krijgen, zitten we al in Luxemburg. Het is 16:00 inmiddels en Cindy is erg moe, Zo lang om de motor zitten, is ze niet meer gewend. Tijd voor een break. Met een frietje en een hamburger. Uiteindelijk bereiken we om 18:00 het hotel. We laden de motoren af, frissen ons op en gaan eten in het luxe uitziende restaurant dat bij het hotel hoort. Garnalen en een cordon blue met een lekker moezewijntje. We sluiten af met een dame blanche. We lopen nog even op en neer langs de sluizen voordat we ons bedje induiken.

Maandag 13 juni 2011 - Stadtbredimus - Solden: 667,8 km

Het regent wanneer de wekker gaat. We twijdelen. De geplande route volgen richting het Zwarte Woud en dinsdag naar het Otztal of de snelweg pakken en in een ruk door naar het Otztal, zodat we daar een extra dag hebben en afhankelijk van het weer kunnen kiezen wat we doen. Het begint steeds harder te regenen en we kiezen voor het laatste. Na een simpel ontbijtje vertrekken we met slechts een half regenpak aan. Na 5 minuten stoppen we om daar een heel regenpak van te maken....



Het is een flinke trip en met een paar wegwerkzaamheden komen we uiteindelijk na 4 stops om 17:30 aan in Solden. We kiezen voor Solden omdat dit een grotere plaats is en er dus meer te doen zal zijn in geval van regen (denken we...). Nadat we bij een paar hotels hebben aangeklopt, vinden we een hotel waar we via de teefoon met de eigenaars spreken die ons uitleggen waar de sleutels liggen. Het is droog en warm en de prijs is goed. We gaan er voor. De motor kan in de garage en later (nadat we droge kleren hebben aangetrokken, vinden we de eigenaresse in de cocktailbar naast het hotel. Ze adviseert ons het restaurant aan de andere kant van het hotel. Veel blijkt het in het voorseizoen niet te doen in Solden en dus kiezen we voor deze Torggele Stub'n.
Het blijkt een goed restaurant te zijn met een tradionele keuken en ook de overige avonden proberen we hier de menukaart uit. Alex gaat vanavond voor de grillteller, terwijl Cindy de schnitzel uitprobeert. Het is er gezellig, dus we borrelen nog even lekker na voordat we terug gaan naar onze kamer.

Dinsdag 14 juni 2011 - Solden -Oetz - Solden: 63,4 km
Vandaag hebben ze een flinke regendag voorspelt. Naar Solden hoeven we niet meer, daar zijn we al, dus we doen lekker rustig aan vandaag. We slapen een beetje uit en nemen uitgebreid de tijd om heerlijk te ontbijten. Er is keuze genoeg. Daarna verkennen we Solden. Er is veel dicht. We zijn te vroeg. De meeste bars, restaurnats en winkels gaan pas weer eind juni open. Toch vinden we ansichtkaarten voor het thuisfront. We lopen rond en Cindy koopt nog een goede regenjas. Om 12:00 durven we het aan onder een grote, stevige parasol op een teeras te gaan zitten Koffie, chocomelk en warme apfelstrudel. Hmmmm.....



We blijven er een behoorlijke tijd zitten. Lekker mensen kijken. 's Middags lijkt het toch een beetje open te trekken en trekken we ons motorpak voor een tochtje naar Oetz. Hier is het gezelliger en zjn er meer plekjes open. We strijken neer op het terras van een restaurant waar ze heerlijke ijscoupes serveren. Na het ijs rijden we terug en maken we gratis gebruik van het zwembad in de Freizet Arena. Na ruim een uur effe lekker douchen en naar de Stub'n voor een hapje. Vanavond gaan we allebei voor de pasta. Na het eten maken we nog gebruik van het gratis drankje (prosecco) in de cocktailbar en nemen we er nog een biertje (Alex) en een pina colada (Cindy) achteraan. Na toch weer een voldanen dag, gaan we naar bed.


Woensdag 15 juni 2011 - Solden - Timmelsjoch - Jaufenpass - Brennerpass - Kuhtai - Solden: 231,2 km
Het Timmelsjoch. Daarom zijn we in het Otztal. Tijdens onze vorige vakantie in Oostenrijk in september 2010 hadden we 'm willen rijden, maar moesten we vanwege de sneeuw met de auto komen. Nu moet Cindy er echt aan geloven. Heel veel haarspeldbochten....
Het zijn al behoorlijk wat haarspeldbochten voordat we de 12 euro per persoon moeten betalen om verder te mogen.



Maar het is de moeite waard, want het is mooi! En omdat we vroeg zijn, is het ook nog erg rustig. Bovenaan aangekomen zitten we zelfs midden in de sneeuw. Gelukkig zijn de wegen goed vrij. Vooral bergaf is het voor Cindy erg wennen. Ze wordt ingehaald door de ene na de andere  motor. Maar dat deert niet. Het is genieten geblazen! Na het Timmelsjoch passeren we de Jaufenpass in Italie. Geen tol en eerlijk gezegd nog een stukje mooier. Via de Brennerpass rijden we weer terug Oostenrijk in. We willen stoppen bij een restaurantje voor iets lekkers, maar deze heeft helaas een ruhetag. Dan maar de zelf meegebrachte boterhammetjes met worst. Wel stoppen we nog in Kuhtai voor een ijs en een yoghurtbecher. Cindy wordt nog gepest door een taxi die blijft plakken, maar niet wil inhalen terwijl daar gelegenheid genoeg voor is. Dan maar even stoppen.... Uiteindelijk rijden we onze motoren om 16:30 de garage in. We frissen ons op en brengen een bezoekje aan de Spar. Dan plannen we de route voor de volgende dag in de richting van Morbisch. Na het eten (de 2-persoons Torggele pfanne) lopen we naar het tankstation voor informatie over het autobahnvignet. Deze blijkt 4,50 euro per motor te kosten. Hmmm... daar valt over na te denken.


Donderdag 16 juni - Solden - Stainach: 364,3 km
We vertrekken om 9:00 en kopen eerst bij het tankstation een 10-daags autobahnvignet. We pakken de autobaan tot Innsbruck waar de kleinere wegen induiken. Eerst drinken we wat bij een wegcafeetje. De binnendoorwegen zijn mooi. Het is vandaag warm en het is oppassen met de steekvliegen die je helm willen binnenvliegen. Vandaag doen we ook een stukje Duitsland aan over een mooie, brede bergweg. Langs die bergweg vinden we een grasveldje in de schaduw waar we onze lunch opknabbelen.



Vervolgens dalen we weer en via een heeeel klein doorsteekje zitten we ineens weer in Oostenrijk. We tanken in een grote plaats en dalen en stijgen vervolgens heel steil langs een groot meer en langs een rivier. De weg is hier nat en we rijden als het ware de regen achterna die we vervolgens inhalen. We zijn nog niet zo ver als we hadden gepland, maar Cindy houdt het voor gezien en ook het weer werkt nu niet meer mee. We vinden een kamer in een oud hotel in Stainach. We vinden het prima. Het is droog en er staat een bed in. Bj het hotel hoorst een restaurant waar we degelijke kost kunnen bestellen (cordon blue en schnitzel met kartoffelsalade). We kunnen ook nog pinnen in het stadje, maar dan houdt het ook op. We willen naar bed. Het bed is niet geweldig en de nacht dus ook niet. Het blijft bovendien de hele nacht regenen.


Vrijdag 17 juni 2011 - Stainach - Morbisch: 250,6 km
Voor vandaag stond een hele mooie, slingerende route op het programma. Helaas gooit de regen roet in het eten en nemen we de snelweg in de richting van de Neusiedler See waaraan Morbisch is gelegen. Na het eerste uur op de motor trekt de dikke regen weg en blijft er miezer over. Maar Burgenland staat niet voor niets bekend als de droogste regio van Oostenrijk. Om 12:00 zijn we in Morbisch en de zon schijnt. We bellen Alex' oud collega Werner en hij is thuis. We mogen langskomen. We drinken een kopje koffie en thee en kletsen een uurtje. Dan maken we een afspraak om 's avonds samen te gaan eten en gaan wij op zoek naar een hotel voor de komende 2 nachten. Die vinden we in het Burgenlanderhof. Na een douche en een frissere outfit gaan we een hapje eten. We zitten aan de grens met Hongarije, dus Cindy gaat voor de goulash.



Alex kiest voor rijst met vlees. Het is heerlijk weer. Na de lunch verkennen we Morbisch, maken foto's van de ooievaars op de schoorstenen, kopen kaartjes en een krant en kijken naar de mensen vanaf een bankje in het park. Op ons balkon schrijven we de kaartjes onder het genot van een kilo kersen die we hebben gekocht in het hotel.
We hebben om 19:00 afgesproken met Werner en Christa. We krijgen een rondleiding en zien de diverse motoren die Werner heeft staan en op aan het knappen is. Na een kopje koffie en thee (met mehlspeisen) lopen we naar de heuriger, een wijnlokaal waar je ook een hapje kunt eten (koud). We nemen een wijntje en een schinkenplatte en er worden veel herinneringen opgehaald door Alex en Werner.
Daarna gaan we terug naar hun huis voor een afzakkertje. Om 23:30 zijn we terug op onze kamer.

Zaterdag 18 juni 2011 - rondje Burgenland: 190,8 km
Om 9:00 hebben we met Werner afgesproken. Hij rijdt graag een stukje mee op een oude, opgeknapte BMW. Hij rijdt voor over mooie weggetjes. Na een uur moet hij een andere kant op om iets op te halen. Hij heeft die middag nog een bruiloft. Wij rijden verder naar de Braunberg van waaraf we een mooi uitzicht hebben over Oostenrijk en Slowakije. Daarna rijden we terug naar Neusielder en drinken we koffie met een leberkasesemmel). Alex haalt voortdurende herinneringen op. We rijden vanaf Neusiedler (na nog een paar pennen te hebben gekocht) via alle dorpjes waar hij heeft gewoond en herinneringen aan heeft terug naar Morbisch.



We stoppen regelmatig. In Jois, waar hij de grootste grillteller voor tween heeft gegeten, Winde, waar de huisbazin zo aardig was (niet dus), Breitenbrun, waar hij heeft geslapen en waar de fabriek staat, Pubach, Donnerskirchen, laatste slaapplek. Daarna rijden we weer de mooie weg op die we 's ochtends ook al hebben gereden, maar die zo mooi is met de motor. We rijden 'm heen en weer. Gelukig niet al te snel want halverwege staat politie..... Als we in Morbisch aankomen luiden de klokken en is de bruiloft net voorbij. We douchen, lezen wat op het balkon en veroberen de rest van de kilo kersen. We hebben om 19:00 weer met Werner en Christa afgesproken. Dit keer gaan we naar een andere heuriger. Wanneer we daar klaar zijn met eten, drinken en kletsen gaan we trug naar Werner's huis. De regen valt met bakken uit de hemel en hoewel het maar 100 meter is, zijn we nat tot op het bot. Later die avond brengt Werner ons met de auto terug naar het hotel.




Powered by Alex en Cindy